امروز چهارشنبه, 11 اسفند 1395 - Wed 03 01 2017

Menu

روایت های خواندنی از امام صادق(ع)

  • نوشته شده توسط F.R
  • دسته: مطالب ویژه
  • بازدید: 202

   در ایام ولادت با سعادت جعفر بن محمد علیهما السلام امام ششم شیعیان، ٦ روایت از کلام گهربار ایشان ذکر مى‌کنیم، باشد که از آنها استفاده کنیم و بیشتر از زندگى لذت ببریم چرا که اهل بیت علیهم‌السلام بهترین سبک زندگى را مى‌دانند و مى‌توان با تأسى از آنها آرامش واقعى را در زندگى احساس کرد.

اگر همه به این نکته ملتفت بودند دیگر دنبال لذت‌هاى کاذب و غیرواقعى و عرفان‌هاى نوظهور انحرافى نمى‌رفتند که نه تنها موجب آرامش نمى‌شود بلکه زندگى عادى را هم خراب مى‌کند؛ شاهدش هم گسترش فراوان مبتلایان به افسردگى، استرس و اضطراب و دیگر بیمارى‌هاى روحى و روانى در جامعه است و علت آن هم چیزى جز فاصله گرفتن از نسخه‌ها و دستورالعمل‌هاى امام صادق علیه‌السلام نیست.
 
روایت اول:
أَقرَبُ ما یَکُونُ العَبدُ إلَی اللهِ وَ هُوَ ساجِدٌ
نزدیکترین حالات بنده به پروردگارت حالت سجده است. (ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
خداوند متعال منبع اصلى آرامش است. بدون شک ارتباط با او موجب آرامش روان است که آیات قرآن و روایات بر این مطلب دلالت دارند. ولى امام صادق علیه السلام بهترین راه براى این ارتباط را بیان مى‌کنند که همان سجده است.
 
روایت دوم:
الـرغبة فـى الـدنیـا تـورث الغم و الحزن والزهـد فـى الدنیا راحة القلب و البـدن.
رغبت و تمایل به دنیا مایه غم و اندوه و ناراحتى است و زهد و بـى میلى به دنیا سبب راحتى قلب و بدن است. (تحف العقول، ص ۳۵۸)
مطمئن هستیم که مراد حضرت علیه‌السلام این نیست که شخص تارک دنیا باشد و مانند مرتاض‌ها ارتباطش را با جامعه و انسان‌ها قطع کند. ولى تمایل و رفتن به سمت دنیا موجب ناراحتى است به این معنا مى‌تواند باشد که اگر کسى طورى به دنیا و مادیات و مال و ثروت بچسبد که براى رسیدن به آرزوهایش هر کارى بکند و از طرفى دیدگاهش هم این باشد که همه چیز باید در همین دنیا فراهم شود و به آخرت فکر نکند قطعاً این شخص از آرامش برخوردار نخواهد بود و دائماً در استرس و اضطراب است.
 
روایت سوم:
اَحبّ اخوانى الىّ من اهدى الىّ عیوبى
محبـوبتـرین بـرادرانـم نزد من، کسـى است که عیبهایـم را به من اهدا کنـد. (تحف العقول،ص۳۶۶)
این روایت بیانگر شخصیت بى‌نظیر و روشنفکرى حدّ اعلى ایشان است که با آن جایگاه رفیع‌شان اینطور سخن مى‌گویند و پیروان حقیقى‌شان هم باید این فرمایش را سرلوحه زندگى خود قرار دهند و نسبت به منتقدین از دوستان‌شان روى خوش نشان دهند چرا که انتقاد او ناشى از علاقه‌مندى اوست.
 
روایت چهارم:
مَن عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَن خافَ اللهَ سَخَت نَفسَهُ عَنِ الدُّنیا.
هر که خدا رابشناسد ترس او در دلش می افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا باز می ماند. (جهاد النفس، ص ۸۳)
نکته مهم این است که مراد از ترس از خدا، ترس از عدالت خداوند است که بسیار دقیق است و به قول معروف مو را از ماست بیرون مى‌کشد وگرنه خداوند که موجود ترسناکى نیست بلکه مهربان و رحیم است. البته این ترس از خداوند باعث اضطراب و استرس نمى‌شود به خاطر اینکه همراه با امید به رحمت خداست و حالت خوف و رجاء را اهل بیت علیهم السلام به ما آموخته‌اند و در روایت دیگر است که:
 
روایت پنجم:
اَرج الله رَجاءَ لایجرّئک عَلی مَعصیتِه و خَف اللهَ خوفاً لا یؤیسُک مِن رَحمته.
به خداوند امیدوار باش،امیدی که تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی که تو را از رحمتش ناامید نگرداند.(جهادالنفس،ح۱۰۹)
که تکمیل کننده و روشن کننده روایت قبل است که نگاه دقیق در فرمایشات اهل بیت علیهم السلام این است که آنها را بسان یک مجموعه بنگریم تا مقصود اصلى حضرات را درک کنیم.
 
روایت ششم:
اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ
برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. (جهادالنفس،ح۵۳)
توصیه به تعقل و تفکر در کلام ائمه علیهم السلام فراوان است و این وجه تمایز مکتب تشیع است البته تعقلى که همراه با وحى باشد، وحى خط کشى براى عقل باشد.